cytując 198 rozstaje

Nie zwasze jestem zrzędliwy, czasem można wytrzymać. Częściej nie dopuszczam kogoś do głosu, przede wszystkim gdy zauważam, że mam w jakims stopniu rację, a przydarza mi się to szczególnie wtedy, kiedy rację mają osoby, któe mają więcej racji ode mnie.

A na zlot nie przyjadę. Za dużo szumu zrobiliście wokól tej wolnej miłości. Mąż nie puści.

Trudno. 

Dziękuję tym wszystkim, którzy piszą na stronce swoją historię. Dzięki Wam to moje tu i teraz jest coraz bardziej kolorowe. Kiedyś dołączę swoją. A teraz cieszę się i podziwiam - jak "wiele gałęzi i gałązek" ma to pięknie drzewo, któremu nadano imię HIPPIS.

Pozdrawiam ciepło - Alicja 

A mnie kochani rodzinka tak jakos zwiodla  pomiedzy szczebelkami naszych wewnetrznych ogrodkow  ze dlugie lata hipisujac  , nie mialam  pojecia o zadnych  podzialach  , walce z  komuna czy utarczkach pomiedzy soba ... bylam mam  nadzieje niezwyciezona i niepokonalna w mei  nieswiadomosci dlu...................go ... dopiero pierwszy maz z  prawdziwego zdarzenia ,  otworzyl  mi oczy na rzeczywistosc ktora sie dziala  ... tak w  okolicach wydarzen pierwszego z   referendow ....

Bloga   nieswiadomosci ... i taka  pozostalam  do dzis choc moze madrzejsza o wasze  i  nasze dziecinstwa  , z  perspektywy czasu jednak  ....z  pomoca  nieba niech  mi   tak  juz zostanie  ...

Do Jenis ... Przeczytalam Twoja wiadomosc , bardzo Ci dziekuje za to  miluskie posrednictwo ... zaraz tam napisze . 

Oto dalszy ciag tlumaczenia streszczenia z  raportu klimatycznego z Tybetu .  Jako ze tlumaczylam sama ,  nie gwarantuje absolutnej wiarygodnosci , zawsze jednak  to  jakis punkt  odniesienia 

  cz II   str 9.



Wiele gorskich  hal i    lak  ma dzis czarny ziemisty kolor  a gleba jest ubita przez burzowe deszcze  i zmienne wietry . To co  pozostalo zywe w martwej ziemi  wzbudza male prawdopodobienstwo nastepstw  w postaci rekonstrukcji  czy rekoniolalizacji zycia ktore  trwalo dotad przez  wieki .
Podobnie szeroka  jest degradacja  pastwisk  nizej  polozonych  a koczownicy  czesto   zmuszeni do  opuszczania swoich ziem  z  braku  warunkow  ekologicznych  i czystej zrodlanej wody .Obecnosc koczownikow  jednak ,  moze byc  integralna czescia rehabilitacji zdegradowanych terenow do wypasu ktore  traktowali  dotad jak  powszechnie  posiadane po temu grunty  .
Argumenty o ktorych piszemy w powyzszym sprawozdaniu  , sa udokumentowane i  na  koncu  sprawozdania  pojawia sie zalaczniki lub odnosniki. Czytelnicy zainteresowani problemem i dowodami moga sprawdzic ze powstala juz  dluga  lista  wyrzadzonych naturze szkod ,  docenic    ogromny  wysilek badawczy wlozony  od  dawna po dzien  dzisiejszy , badaczy glownie chinskich  , odkryc wiele informacji publikowanych w trudno dostepnych czasopismach   scisle  naukowych . Choc niektore pomiary i  wskazniki  roznia sie -   to jednak w caloksztalcie  pojawi sie przed  Panstwem  obraz Tybetu dzisiaj  , przy sklonnosci do szybszego wzrostu temperatury w okreslonych porach roku , suszenia  czy ingerencji w bardziej ekstremalne  warunki pogodowe  wplywajace  drastycznie  na wlasciwosci  monsunow zarowno w Chinach  jak i w Indiach .
Poniewaz ziemie Tybetu  nie sa  za male aby miec wplyw na globalne zmiany klimatyczne ... majac w rekach  dokladne sprawozdanie modlimy sie  o wlasciwe rozwiazania dla  Tybetu , zarowno  w Kopenhadze  , jak  i poza  nia , bowiem posrod  doraznych decyzji  nalezy uwzglednic   takze role   naszych ziem   z dlugoplanowym wyprzedzeniem    jako  interes calej  planety  a nie tylko Tybetu .
Jestesmy zmartwieni   ze  jako Tybetanczycy  nie mozemy   naszym  azjatyckim sasiadom zagwarantowac     uslug srodowiskowych .Modlimy sie w oczekiwaniu wlasciwych efektywnych  propozycji ...czy rozwiazan  . Cieszymy sie  takze ze otrzymujemy dostep do globalnej pomocy finansowania dzialan naprawczych.  Tak wiec wciaz  mamy nadzieje ze Wyzyna Tybetanska znow jak dawniej okaze sie miejscem  zapewniajacym czysta wode naturalnych zrodel oraz  pozostanie biologicznym silnikiem procesow towarzyszacych wiatrom monsunowym ... i ze  zywa biologicznie  przyszlosc Tybetu  nie  pozostanie wiecej niepewna i zagrozona ...


UWAGA!!dla  zainteresowanych
  cz. 1 i  2  streszczenia / w tlumaczeniu  czesciowo dowolnym niestandardowym ,amatorskim /-   na potrzeby  www. rachelarea.blogspot.com

Pozdrawiam wszystkich ...

Nie posiadam wykształcenia psychologicznego, itp. - proszę więc wziąć poprawkę na błędy w tej mojej wypowiedzi: obojętnie, czy osoba pisząca „ustawia się" w pozycji osoby lepiej wiedzącej, pokrzywdzonej, niczemu niewinnej, lub ofiary czyjejś napastliwości, itd.; czy też sama ustawia kogoś, jako osobę czegoś nie rozumiejącą, napastliwą, winną, itd - zawsze każda z postaw, przywołuje automatycznie - odpowiednią do tego argumentację. Według mego odczucia - to zaledwie część problemu. Istotą sprawy - jest relacja między ludźmi, pomiędzy jedną osobą a drugą, jedną grupą ludzi a druga grupą ludzi, osobą a grupą ludzi, itd. To, co się czasem dzieje to, nie tylko czyjaś słuszność lub jakiejś grupy ludzi, itd. Nie jest to także, wg mnie - polemika między wierzącymi i niewierzącymi. Nie są to również próby tożsamości - lecz przejaw zakłóconej relacji. Zachwianie poziomu bezpośredniej, otwartej relacji - do pozycji mnie przyznaj rację. Warto pamiętać, że każde „ustawienie się" w jednej (lub wypadkowej wielu) z wspomnianych tu pozycji - powoduje nieświadome „zaangażowanie się w rolę" - lepiej wiedzącego, pokrzywdzonego, itd. - a przede wszystkim „spłyca" relację - do walki o rację. Tak czy inaczej zawsze zmierza to w kierunku - „mam więcej racji". To, m. in. skłoniło mnie kiedyś do rozpoczęcia pisania „rozstai" i teraz do pisania tych „zdań". Pisania w oparciu o (sprawdzone, nieprzerysowane) fakty. Smutny to czas, gdyż kiedyś bezpośredniość wypowiedzi (bez poniżania drugiej osoby, lub innych osób, bez podejrzewania kogoś o coś) i otwartość relacji między ludźmi była w naszym środowisku, jedną z wartości podstawowych. Gdy dochodzi do zaburzenia relacji, przejawia się to np. w odczytywaniu czyichś wypowiedzi, wówczas - „nie chodzi o to, co on powiedział, ale jak. Tym samym dochodzi do redukowania go, i jego wypowiedzi, do ściśle określonego kawałka. Zatem najważniejsze staje się wówczas - jak mówi, a nie to, co mówi i jak się ma to do rzeczywistości." Uważam, że za zakłóconą relacją między ludźmi najczęściej kryje się zakłócona relacja między ja - ja, człowiek traci jakby częściowo kontakt z samym sobą i z częścią swego człowieczeństwa zwaną empatią. Do bólu który odczuwa, zadanego niejako z zewnątrz, przywołuje - (dodając) - ból własny z dawnych ran i przeżyć, często z dzieciństwa i młodości. (Rany z dzieciństwa tworzą pewnego rodzaju matrycę, powielaną potem w okresie dorastania). Odczuwając tym samym przede wszystkim swój własny ból - nie dostrzega tego, że np. niektórymi z fragmentów swych wypowiedzi, rani innych ludzi, często znacznie głębiej - „przywołując" w ludziach ból przekraczający jego własny. Nie czyni tego oczywiście świadomie. Wciąż mam nadzieję... ... smutne to, o czym piszę - nie napawa to (mnie) radością - prawda oczyszcza - chociaż często bardzo boli. Człowiek, który odczuwa siebie i poza sobą - nie potrafi przejść obojętnie obok ran... Oczywiście, pojawiali się w naszym środowisku ludzie obojętni na rany, a nawet narcystyczni... Niemniej, wyjątkowa bliskość, o której pisałem, (była w pierwszych latach bardziej odczuwalna i widoczna), istniała między wieloma ludźmi. W niektórych przypadkach przetrwała do dziś. Nie twierdzę że jej nie było w żadnym z okresów - ruchu. Raz było lepiej, raz gorzej. Nie twierdzę że jej nie ma w innych środowiskach. Być może niewiele osób interesuje przeszłość (w tym przypadku - ruchu hipisowskiego) - lecz także ona rzutuje na teraźniejszość ... Zachowując chronologię - stopniowo dotrę "zdaniami..." także do teraz... Przepraszam, jeśli jakieś fragmenty mych wypowiedzi, sprawiły komuś przykrość.

Witam, cieszę się że podjęto temat, gdyż jak pisałem stopniowo dochodząc do tu i teraz - oczyścimy atmosferę z żalów, mitów, omyłek i nieporozumień, aby móc być właśnie tu i teraz. Dlatego m. in. piszę jak było i czym sie interesowaliśmy. Drobna poprawka - Zlot w 1968 - to Dudszniki Zdrój, nie Połczyn  Zdrój (vide wiersz J. Gulli - w jednych z pierwszych "rozstai". Druga poprawka - zlot w 1969 w Kazimierzu Dolnym (lipcowy) - Ziutek "Prorok" cytujący Kanta i Biblię (z ksiąg nie z pamięci). To a pro po twierdzeń, że hipisi byli negatywnie nastawieni do religii (czytaj Koscioła) - że nie wspomnę o mszy ku pamięci J. Joplin i J. Hendrixa, na ktorej w Warszawie było ok kilkuset hipisów z całej Polski. "Tarzan" jeśli o czymś nie wiedział "przepisywał", być może  z ówczesnej propagandy.  Negatywne nastawienie do Kościoła istniało oczywiście u jakiejś części hipisów, było jednym z wielu różnych poglądów, nie znaczącym. Jak już pisałem nie było ważne kto jakie miał poglądy w stosunku do wiary, itd. Zmieniło się to, w jakims stopniu, po wydarzeniach w 1972 roku, o których napiszę.  Wśród części hipisów krążyły ksiażki o zen, ale także Ewangelia Tomasza. Jeszcze raz podkreślam, było to środowisko zróżnicowane o różnorodnych poglądach, zainteresowaniach i poziomie intelektualnym. Pozdrawiam.    

Troszkę spóźnione, ale dopiero z Biesów powróciłem. Radosne życzenia dla niewiast z którymi radosne kontakty miałem, i dla wszystkich czerwonego goździka wirtualnie ofiarować chciałbym, i coby Wam się szczęściło. A co do Tarzana, to pamiętam akcję zbierania opowieści hipieesowskich do jednego źródła, którym Tarzan zamieszał, by powstali "Mistycy". To nasze opowieści, przeżycia + Tarzana.

P.S. On naprawdę nie cierpiał, gdy ktoś po imieniu się do niego zwracał. Radości Marcepan