Charakter obecnego ruchu hipisowskiego jest odmienny od kontestacji lat 60 i 70 - tych. Wpływ na to ma wiele czynników. Jednym z nich jest sytuacja, w jakiej przyszło funkcjonować współczesnym hipisom. W okresie totalitaryzmu szykowano i prześladowano wyrazy wszelkiej odmienności i niedostosowania. Sam fakt noszenie długich włosów, odmiennego wyglądu był powodem do aresztowania, agresywnego i brutalnego traktowania, czasem kończącego się pobiciem. Zloty kontestujących ludzi były niebezpieczne dla władzy, a więc systematycznie rozpędzane przez milicję. Hipisi odczuwali silną negację, a gdy potrzebowali pomocy (w pierwszych latach narkomanii) obojętność. W demokracji wzrosła świadomość i tolerancja. Przede wszystkim zmiany nastąpiły również w strukturach władzy, policji. Jeśli chodzi o Polskę, wpływ na ukierunkowanie się ruchu, najbardziej widocznej grupy - w jej aktualnej formie, miało pojawienie się wśród hipisów ks. A. Szpaka.
Dawniej uwarunkowania zarówno jak i co paradoksalne, mniejsze możliwości integrowały ruch. Dziś hipisi nastawieni są podobnie jak wówczas, na samodoskonalenie się, rozwój wewnętrzny, zaangażowanie się w problemy ekologii czy pokoju na świecie. Nie ma jednak wewnątrz ruchu takiej różnorodności jak kiedyś. Utworzyły się inne alternatywne środowiska, nieokreślane już jako ruch hipisowski. Natomiast, jeśli chodzi o sam ruch trwa nadal, lecz już w innej, zmienionej, ukierunkowanej formie. Niemniej wartości wyniesione z wcześniejszych lat oraz te związane z jego dzisiejszą formą są kultywowane na równi. M.in. miłość, tolerancja, szacunek do drugiej osoby, wiara, itd.